Expatleven Over de grens

Over de grens: Dennis uit Boedapest

feature over de grens

Het is weer zover: de eerste van de maand. Tijd voor een gastblog. Ditmaal schrijft Dennis hier. Dennis heeft geen blog, maar wil wel graag vertellen over Hongarije. Drie jaar geleden verliet hij Nederland voor Hongarije en verhuisde hij voor de liefde naar Boedapest.

Liefde in Boedapest

’Hongaars winkelpersoneel is vre-se-lijk onbeschoft!’ Een shockerende openingszin doet het altijd goed om de interesse van je lezers wekken, nietwaar? Toch moet ik toegeven dat deze zin regelmatig door mijn hoofd schiet als ik weer eens gedesillusioneerd een winkel verlaat in mijn woonplaats Boedapest.

 

Tijdens elk bezoek aan Nederland begint mijn Hongaarse vriendin er weer over: ze zijn er in winkels zo aardig, zo beleefd en zo behulpzaam. ’Die maat heb ik niet in het rek hangen, maar ik wil gerust even achter kijken hoor.’ ’Een kilo Goudse kaas? Wilt u misschien eerst een plakje proeven?’ ’Als u niet tevreden bent: ruilen is geen probleem.’ Het zijn zomaar drie zinnen die je in een Hongaarse winkel niet snel zult horen, zelfs niet in het Hongaars. Klantenservice staat hier nog in de kinderschoenen.

Boedapest

Toen ik vorig jaar zomer op een paar minuten lopen van mijn huis hardhandig in aanraking kwam met een laaghangend verkeersbord, besloot ik de eigenaar een beleefd briefje te schrijven. Dat het bord een beetje te laag hangt, dat het gevaarlijk is voor voetgangers, misschien beter om het wat hoger te hangen, voorkomen is beter dan genezen: zo ongeveer luidde de strekking. Mijn eerste brief werd genegeerd, op de tweede kwam geen enkel antwoord en na de derde vruchteloze poging heb ik het maar opgegeven. Blijkbaar vond de eigenaar het niet zo erg dat mensen zich aan zijn bord kunnen verwonden. Wie die eigenaar was? Het nationale ziekenfonds van Hongarije.

Ik heb me vaak afgevraagd waar deze houding vandaan komt. Het is namelijk niet zo dat Hongaren in het algemeen onvriendelijke of nare mensen zijn. Het tegendeel is waar: Hongaren zijn doorgaans ontzettend hartelijk en gastvrij.

Ik vermoed dat een halve eeuw communisme er iets mee te maken heeft. Ik woon en werk nu drie jaar in Hongarije, maar mijn eerste bezoek aan het land was in 1987. Hoewel ik nog maar een kind was, herinner ik me goed hoe schaars sommige producten waren. Margarine was er de ene dag volop en de volgende twee weken nergens te bekennen.  De winkelier was op de hoogte van de levertijden. Die kon je dus maar beter te vriend houden. De winkelier was koning.

Ook het salaris dat winkelpersoneel verdient zal een steentje bijdragen: 300 euro terwijl prijzen hier niet eens zoveel lager liggen dan in Nederland. Dan beschouw je klantvriendelijkheid al snel als iets dat niet bij je loon is inbegrepen. Wie heeft er zin om te glimlachen tegen een wildvreemde die zich bij je kassa meldt als je thuis met moeite de eindjes aan elkaar geknoopt krijgt?

Zijn ze dan allemaal sikkeneurig in Hongarije? Nee, gelukkig niet. Zoals gezegd zijn Hongaren van nature gastvrij en hartelijk en dat merk je als je bijvoorbeeld in een Hongaars hotel verblijft of eet in een restaurant. De service is er vrijwel altijd onberispelijk en efficiënt. Ook in winkels gloort licht aan de horizon. Internationale ketens als Ikea en Mc Donald’s belonen hun werknemers beter en introduceerden het kapitalistische adagium ’De klant is koning ’. Een motto dat hopelijk ooit door zal dringen tot de ambtelijke molens van Hongarije. Zodra ik een excuusbrief ontvang van het ziekenfonds, verblijd ik u met een nieuwe gastcolumn.

Kijk voor de voorgaande afleveringen bij het kopje ‘Expat Life’ onder ‘over de grens’.
Wil jij ook eens gastbloggen op GoYvon? Laat dan een berichtje achter of stuur een mailtje naar goyvon@gmail.com

You Might Also Like

17 Comments

  • Yvonne
    Reply
    Serena
    1 April, 2013 at 8:24 AM

    Dennis moet absoluut gaan bloggen, schrijftalent!!!

  • Yvonne
    Reply
    Anne
    1 April, 2013 at 9:19 AM

    Wat een goed geschreven stuk inderdaad! Boeiend om te lezen ook over de Hongaarse mentaliteit wat betreft klantvriendelijkheid. Ik kan me er wel in vinden dat het allemaal wat lastiger gaat als je voor zo’n karig loontje keihard moet werken. Maar de uitblijvende reactie van het nationale ziekenfonds is wel vreemd ;).

  • Yvonne
    Reply
    Wanda
    1 April, 2013 at 10:10 AM

    Jammer dat ie geen blog heeft, ik zou er anders direct een kijkje gaan nemen!

  • Yvonne
    Reply
    Nicole
    1 April, 2013 at 10:38 AM

    Ben het helemaal eens met bovenstaande reacties! Heerlijk om te lezen en ondanks deze blog wil ik toch nog naar Hongarije hoor 😉

  • Yvonne
    Reply
    liefmeisje1988
    1 April, 2013 at 3:51 PM

    Wat een mooi schrijfstijl, jammer dat hij geen blog heeft. Maar een mooie blog om een kijken te nemen in Hongarije.

  • Yvonne
    Reply
    Mrs. T.
    1 April, 2013 at 6:56 PM

    Jemig wat vervelend zeg dat dat zo werkt in Hongarije. Hopelijk gaat dat inderdaad veranderen. Mooie schrijfstijl inderdaad en waar ‘ken’ jij Dennis van dan?

    • Yvonne
      Reply
      Yvon
      2 April, 2013 at 12:24 AM

      Ik ken Dennis niet echt, eerlijk gezegd. Hij mailde mij in februari; of hij een gastblog mocht schrijven. Dat mocht hij wat mij betreft en ik kreeg dit stukje.

  • Yvonne
    Reply
    Floor
    1 April, 2013 at 8:41 PM

    Eens met bovenstaande reacties! En ik ben ook wel heel erg benieuwd naar Budapest dus zou je niet toch, heel misschien overwegen om ook te gaan bloggen 🙂

  • Yvonne
    Reply
    Fenny
    2 April, 2013 at 12:49 AM

    Leuk om te lezen. In december zijn mijn schoonzus en haar partner naar Hongarije vertrokken. Het is leuk om te horen over de verschillen!

  • Yvonne
    Reply
    Malou
    2 April, 2013 at 4:39 PM

    Echt heel leuk geschreven 🙂

  • Yvonne
    Reply
    Elise
    2 April, 2013 at 5:07 PM

    Ik ben het met Serena eens. Leuk zo’n blogger uit een ander land. Vooral als je met humor kunt schrijven. Denbnis .. kom op !

    gr. Elise

  • Yvonne
    Reply
    Oost Europa
    17 December, 2013 at 11:02 PM

    Echt een leuk verhaaltje men…-:)

  • Yvonne
    Reply
    Mrs. T.
    1 October, 2014 at 2:28 PM

    Ik heb het idee dat ik dit al ooit eerder gelezen heb. In ieder geval een verhaal van gelijke strekking.

    • Yvonne
      Reply
      Yvonne
      6 October, 2014 at 3:52 AM

      Dat klopt helemaal! Het is een oude blog, maar omdat ik deze blogs zelf zo leuk en bijzonder vind heb ik besloten ze hier nu ook te plaatsen. Vooral omdat mijn vorige site uit de lucht is.

  • Yvonne
    Reply
    Elise
    1 October, 2014 at 4:54 PM

    t is een oud blogje 🙂

  • Yvonne
    Reply
    Mrs. T.
    2 October, 2014 at 9:10 PM

    Hahaha, nu zie ik het Elise. Inderdaad een oud blogje.

  • Yvonne
    Reply
    Wanda
    6 October, 2014 at 12:01 PM

    Leuk om te lezen! Vooral omdat we net in juni in Hongarije zijn geweest en rond het Balatonmeer wel heel gastvrij werden onthaald. Weliswaar verstond het personeel in de plaatselijke buurtsuper ons totaal niet en toonden ook weinig interesse in onze handgebaren maar ondanks dat hebben we er een super leuke tijd gehad en heeft het land ons aangenaam verrast…

  • Reacties zijn welkom! Bedankt!

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

    Shares