Expatleven Over de grens

Over de grens: Fem woont in Hamburg

feature over de grens

In ‘ Over de grens’ vertelt elke maand iemand anders zijn of haar verhaal over zijn / haar leven in het buitenland. Deze maand is dat Fem Eggers die in Hamburg, Duitsland woont. Ze blogt op standorthamburg over haar leven en avonturen daar.

Fem woont in Hamburg

 

Ik word niet dagelijks met smog en censuur geconfronteerd en een Modern Toilet Restaurant hebben we ook al niet. Ik betaal gewoon met de euri, Duits is relatief makkelijk te leren, en op het oog zijn de verschillen niet groot met Nederland.
Mijn woonplaats over de grens is op dus het eerste gezicht misschien wat minder spectaculair dan die van Yvon. Ik woon in Hamburg, Duitsland, voor mij de mooiste stad van de wereld, waar ik me erg thuis voel. Toch zijn er wel dingen waar ik me over verbaas, aan erger, of waar ik moeite mee heb.

Als het stoplicht rood is, wacht je. Punt.

Waar de gemiddelde Hollander na twee seconden ongeduldig heen en weer begint te wiebelen, een inschatting maakt en vervolgens gewoon zelf oversteekt, staan Duitsers met engelengeduld te wachten tot het stoplicht groen wordt. Ook als er in de verste verte geen auto, bus of fiets te bekennen is. Steek je wél voortijdig over, dan kun je rekenen op afkeurende blikken, helemaal als er kinderen bij zijn. Dit geduldig wachten heeft ook tot gevolg dat mensen hier rennen om het stoplicht te halen. Zelfs als ze nog tientallen meters van het stoplicht verwijderd zijn brengt een groen licht de Duitsers ertoe een sprintje te trekken. Alsof het stoplicht die dag nooit meer op groen zal springen. Ik moet hier nog steeds om grinniken.

in hamburg

Zum Arzt

Naar de dokter gaan lijkt haast een volkshobby hier. Als je je ziek wilt melden op je werk moet je binnen een dag naar de huisarts, die je vervolgens een Arbeitsunfähigkeitsbescheinigung (Scrabble is hier overigens véél leuker dan in Nederland… ;)) moet uitschrijven voor een bepaald aantal dagen. Als je twee keer geniest hebt vraagt je omgeving al of je niet eens naar de huisarts moet. Doe je dat, dan stuurt de huisarts je óf door naar een specialist (waar de wachtlijsten bijgevolg ellenlang zijn), óf hij schrijft je antibiotica voor, en dan maakt het niet veel uit wat je mankeert. In Duitsland vinden ze het maar raar dat we in Nederland niet zomaar naar een specialist gaan. (men reageert dan alsof je uit een ontwikkelingsland komt)

Formulierfetisjisme

Dit is een gevalletje over mijn grens. Je hebt ze vast wel eens gezien, van die foto’s van Indiase kantoren met stapels ongeorganiseerd papier. Wel, die hebben we in Duitsland ook, zij het dat de stapeltjes hier keurig geordend in gekleurde bakjes liggen. Maar de hoeveelheid papier is er niet minder om. Eén van de nieuwe kerncompetenties op mijn cv is dan ook het invullen van formulieren.

Voor alles wat je hier aanvraagt moet je een enorme papierlawine aan formulieren invullen en moet je overal kopieën van aanleveren. Wat? Je hebt je schoenveterstrikdiploma niet meer en je tafeldiploma voor de tafel van 6 ontbreekt? Vul het formulier dan maar opnieuw in.

Werkelijk alles wordt opgevraagd. Van het geboortecertificaat van de huisbaas tot jouw lievelingskleur en favoriete standje in bed. De meest persoonlijke informatie moet je afgeven aan instanties waarvan jij je afvraagt wat ze er in godsnaam mee moeten en wat het ze in godsnaam aan gaat. Vragen stellen of dingen in twijfel trekken wordt niet gewaardeerd: zo zijn de regels, zo is de wet, zo moet u het invullen. Geen discussie mogelijk.

Iedereen vindt dit de normaalste zaak van de wereld, terwijl ik het tamelijk verontrustend vind dat er behoorlijk wat instanties in Duitsland zijn die in principe heel gemakkelijk kunnen identiteitsfrauderen met mijn gegevens. Het grappige is dat in het persoonlijke verkeer mensen juist vaak heel erg hysterisch zijn over hun privacy (denk aan adres, telefoonnummer, enz.). Dan wordt er heel snel geroepen ‘Datenschutz!!’ en valt de deur in het slot.

in hamburg

Marriage Equality

Dit is voor mij als Hollandse écht zoooo 2001 dat ik me eigenlijk niet kon voorstellen dat het in Duitsland niet bestaat. Ik bedoel maar, het homohuwelijk, Gleichberechtigung, marriage equality, hoe je het ook wilt noemen, bestaat zelfs in Zuid-Afrika… Ik geloofde het dus ook eerst niet toen ik (pas een paar maanden geleden) erachter kwam dat er in Duitsland alleen het eingetragene Partnerschaft bestaat. Dat is zoiets als een geregistreerd partnerschap in Nederland, met dat verschil dat dit alleen open staat voor homo’s en lesbiennes, en daarmee dus helemaal niets met Gleichberechtigung van doen heeft. Ook de invulling van het eingetragene Partnerschaft is het ‘net niet helemaal’. Dit is een van de redenen dat ik me verder nog niet echt inhoudelijk in de Duitse politiek heb durven verdiepen… wie weet wat voor andere middeleeuwse praktijken er hier nog op nagehouden worden…

Na een dagje formulieren invullen en/of telefoneren met de Firma Kastje en Muur en zoons ben ik wel eens bang dat ik de Duitsers nooit ga begrijpen. Dan weet ik dat het tijd is om naar buiten te gaan. Naar mijn lievelingscafé, waar mijn wijn al wordt ingeschonken als ik de deur open doe. Voor een wandeling door de wijk Altona, waar ik zeer verliefd op geworden ben. Voor een fietstochtje langs de Elbe, met prachtig zicht op de haven. Voor een bezoekje aan vrienden met wie ik later op de avond naar een festival kan gaan, of met wie ik urenlang kan bomen. En dan weet ik weer waarom ik hier woon. Omdat het hier fijn is. Omdat het hier thuis is.
Bedankt Fem voor je bijdrage, leuk om zo een kijkje in jouw leven te krijgen!

You Might Also Like

15 Comments

  • Yvonne
    Reply
    Elise
    2 December, 2014 at 6:50 AM

    ha, wat achrijf jij leuk! Humor. Wij zijn wel echt Duitsofielen, vieren Oud en Nieuw altijd ergens in Duitsland en komen er graag !

    Hoe kwam je in Duitsland terecht ?

    • Yvonne
      Reply
      Fem
      2 December, 2014 at 12:15 PM

      Hi Elise, dankjewel! Ik belandde in Hamburg door mijn ex-vriend… Kort nadat ik verhuisd was gingen we uit elkaar. Maar Hamburg beviel zó goed, dat ik bleef 🙂

  • Yvonne
    Reply
    Lief meisje
    2 December, 2014 at 10:56 AM

    Wat een leuke stukje heb je geschreven over Duitsland. Dat van die formulieren wist ik ook niet, al kom ik er wel regelmatig. Ik wist wel dat ze heel snel naar arts gaan.

    • Yvonne
      Reply
      Fem
      2 December, 2014 at 12:18 PM

      Dankjewel 🙂 Met die formulieren wordt je vooral geconfronteerd als je iets wilt aanvragen, maar je raakt er al snel geoefend in… Waar in Duitsland kom je regelmatig?

  • Yvonne
    Reply
    Mirjam
    2 December, 2014 at 5:10 PM

    Leuk om te lezen, zo vlakbij en net weer even anders. Ik doe er graag boodschappen :-))

  • Yvonne
    Reply
    Fem
    2 December, 2014 at 8:00 PM

    Dankjewel 🙂 en: dat hoor ik vaker. Mijn ouders tanken ook altijd nog even in Duitsland als ze bij mij op bezoek geweest zijn, net voor ze de grens over gaan.

  • Yvonne
    Reply
    Els
    3 December, 2014 at 10:17 AM

    Leuk stukje! Wij hebben het plan om volgend jaar in de zomervakantie door Duitsland te trekken,mijn man is Engels en er nog nooit geweest

    • Yvonne
      Reply
      Fem
      3 December, 2014 at 2:05 PM

      Zéker doen! Er is echt veel te ontdekken in Duitsland, en niet alleen in het noorden natuurlijk 🙂

  • Yvonne
    Reply
    Sonja Omvlee
    6 December, 2014 at 10:31 AM

    Leuk geschreven, maar nogal overdreven dat formulierfetisjisme. Ik woon al 20 jaar in Duitsland en moet zelden formulieren invullen. Maar dokters en vooral apotheken zijn erg populair.

    • Yvonne
      Reply
      Fem
      7 December, 2014 at 10:50 AM

      Overdreven vind ik niet, probeer als zelfstandige maar eens een ziektekostenverzekering aan te vragen bij de Künstlersozialkasse als je eerst een expatverzekering hebt gehad, of Wohngeld aan te vragen. Dikke boekwerken moest ik invullen, plus kopieën inleveren van zo ongeveer elk document denkbaar.

    • Yvonne
      Reply
      Fem
      7 December, 2014 at 10:57 AM

      In NL vraag je huurtoeslag bv aan met 1 kort formuliertje op de website van de belastingdienst. Klaar. Hier moest ik kopie van paspoort inleveren, ingevuld formulier door mijzelf, ingevuld formulier door de huisbaas, kopie huurcontract, overzichten bank- en spaarrekeningen van de drie voorgaande maanden, en een Selbstauskunft voor zzp’ers. Tamelijk omslachtig als je het mij vraagt, met name omdat op alle formulieren min of meer dezelfde informatie gevraagd wordt.

  • Yvonne
    Reply
    Alexandra
    6 December, 2014 at 10:36 AM

    Mooi stukje Fem. Heel herkenbaar 😉

    • Yvonne
      Reply
      Fem
      7 December, 2014 at 10:51 AM

      🙂 danke

  • Yvonne
    Reply
    Anna
    25 May, 2015 at 8:50 PM

    Hallo Fem,

    Ik kwam bij je verhaal terecht doordat ik onderzoek deed naar geregistreerd partnerschap voor Hollanders in Duitsland! Ik woon inmiddels twee jaar met mijn Nederlandse vriend in Duitsland en het lijkt erop dat trouwen de enige optie is om ons hier ‘officieel’ te verbinden.

    Ik heb je stuk met veel plezier gelezen! Het is zo herkenbaar en denk vaak bij mijzelf dat ik een blog bij moet houden voor vrienden/familie in Nederland omdat veel dingen zo nét even anders gaan dan je als Nederlander zou denken …

    Binnenkort gaan wij een weekend naar Hamburg; heb veel goede verhalen van collega’s gehoord!

    Groetjes,
    Anna

    • Yvonne
      Reply
      Fem
      16 June, 2015 at 5:44 PM

      Hoi Anna, ik zie je berichtje nu pas! Zijn jullie inmiddels al in Hamburg geweest? Ben benieuwd wat jullie ervan vonden!

    Reacties zijn welkom! Bedankt!

    Shares